บอมเบย์บล็อก รายสะดวก

ถือเป็นสงกรานต์อีกหนึ่งปีที่ผมไม่ค่อยด้มีส่วนร่วมไปเล่นน้ำให้ตัวเปียก กะเขาซะเท่าไร เพราะต้องทำงาน แฮ่ เซ็งๆๆๆๆๆ

ก็ได้แต่คิดอะนะครับว่า อายุแค่นี้ ยังได้อยู่เล่นอีกหลายปี แต่ก็คิดแบบนี้นับไปนับมาก็ 3 ปี แล้วนะเรา ทำตัวเป็นคนผลัดวันประกันพรุ่งไปอยู่ได้...

ตอนทำงานก็คิดว่าสบายแหงมๆ สงกรานต์อย่างนี้คนคงหนีไปเล่นน้ำกันหมด สบายเเร 555 แต่ก้ต้องหัวเราะทั้งน้ำตา เพราะว่า ทุกสิ่งทุกอย่างมันกลับตาลปัตร คนพรึ่บเชียว จึงได้แต่รำพันว่า "สงกรานต์ปีหนึ่งมีครั้งเดียวนะเฟ้ย ไปเล่นกันบ้างซี่วะ ที่นี่มันเปิดทุกวัน พวกแกจะมาตอนไหนก็ได้" นี่ถ้าความคิดมันมีเสียง ผู้ใช้บริการคงแย้งกลับมาแน่ๆว่า "อ้าว แล้วทำไมแกไม่ไปเล่นละฟะ ปีหนึ่งมีครั้งเดียวไม่ใช่เหรอ" ......กำ

แต่ก็ถือว่าการทำงานในวันนั้น เป็นอีกหนึ่งวันที่ทรหดมากๆ โบราณมักว่า เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น อย่างผมยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับป้าปุ๋ย พรทิพย์มาตลอด แต่สุดท้าย เฮ้ออออออ.....จึงต้องจำยอมรักเด็กก็วันนี้แหละ (เด๊ยวเค้าตัดเงิน)

พอหมดงาน ก็ลงมาจากเซ็นทรัลเวิลด์ เตรียมตัวกลับบ้าน แต่ลงมา ป๊าดโธ่ กรูต้องเดินอ้อมห้างเหรอฟระ ก็แหมหน้าห้างเค้าจัดคอนเสิร์ตซะเต็มพื้นที่ ซึ่งถ้าฝ่าวงไป ฉ่ำแน่กรู นี่ถ้าขึ้นรถร้อนกลับบ้านคงจะเดินฝ่า แต่ดั๊นต้องนั่งปอ.กลับบ้าน ขืนขี้เกียจแกจะไม่ได้กลับบ้านนะเฟ้ย ก็เลยต้องเดินอ้อมงาน เพื่อมารอรถเมล์กลับบ้าน แต่ดีครับ รอไม่นาน รถก็มา อันนี้ต้องขอบคุณคนกรุงเทพฯ ที่แห่กลับตจว.กันไปหมด 555

รถเมล์ที่ผมโดยสารคือสาย 511 คันพ่วง ที่เลือกขึ้นคันนี้เพราะถูกกว่า 79 บาทนึง และมีที่นั่งเยอะ เพราะเป็นรรถสองตอน (ประมาณว่าเปอร์เซ็นต์นั่งสูง) แต่ด้วยเหตุผลหลักที่สำคัญยิ่งยวดที่สุดก็คือมันมาก่อนนั่นเอง (แล้วจะอารัมภบทเหตุผลมายืดยาวทำไมฟระ)

รถก็ขับมาเรื่อยๆ จนมาสะดุดกับคอกวัวนี่แหละ ป๊าดโธ่ คนเยอะชิบเป๋งเลย เปียกๆกันทั้งนั้น เห็นแล้วใจนึงก็อิจฉา อยากไปเล่นบ้างจัง แต่ใจนึงก็นึกแช่ง เออ ให้มันปอดบวมกันให้หมดเลย โทษฐานที่กรูไม่ได้เล่น (มันก็อิจฉาทั้งคู่ไม่ใช่เหรอ) แต่เอาเถอะสุดท้ายผมก็นั่งรถกลับบ้านโดยสวสัดิภาพมาได้ ถึงแม้ว่ารถจะต้องกระดึ๊บเหมือนทาก อยู่ตรงแยกนั้นอยู่นานก็ตามที (ก็คนมันล้นข้าวสารถึงขนาดมายืนกีดขวางบนถนนเลยอะซิ)

ถึงแม้ผมจะไม่ได้ตัวเปียก แต่สงกรานต์ปีนี้ สอนให้รู้ว่า...
1. เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น
2. ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน
3. ยังมีคนอีกมากที่ไม่ชอบเล่นสงกรานต์
4. การอิจฉาไม่สามารถทำให้เราตัวเปียกได้
5. ร้านข้าวไข่เจียวแบบรถเข็น ขายดีมากๆ (สังเกตจากจำนวนร้านที่เปิดริมราชดำเนิน และสนามหลวง)
6. ถึงแม้ว่าประชาชนจะสาดน้ำกันมากเท่าไร ก็ไม่ช่วยให้นักการเมือง อาแป๊ะ อาบังเลิกสาดโคลนมาสาดน้ำกันได้เสียที เฮ้อ ประเทศไทย...

ปล. เผ่นละกรู...