บอมเบย์บล็อก รายสะดวก

หลังจากที่ผมได้ทำ Tag Name ไปไม่นาน ก็รับการแท็กมาอีกรอบจากคุณเน หรือ http://noonezsan.exteen.com/ โดยหารู้มั้ยว่า การทำแท็กครั้งนี้ จะเป็นการประจานตัวผมเองอย่างสุดๆ ว่าเกมที่ผมชอบเล่นนั้น ดูเต่าล้านปีขนาดไหน อย่าพึ่งเชื่อจนกว่าจะพิสูจน์ด้วยตาคุณเอง..... (เหมือนแม่ช้อย รายการท้าพิสูจน์จริงๆเลยเรา หุหุ)

ถ้าพูดถึงเกมสามัญประจำเครื่องเกมกด ในยุคปัจจุบันที่เครื่องไม่ถึงร้อยแล้ว เททริสคงเป็นเกมยอดนิยมอันดับต้นๆเลยก็ว่าได้นะครับ เป็นเกมที่เล่นได้เพลินๆ ทุกที่ทุกเวลา ผมชอบจากความคลาสสิกของมัน และที่สำคัญเกมนี้เป็นเกมที่ต้องใช้ไหวพริบ การตัดสินใจ และความฉลาดของผุ้เล่นอยู่พอสมควร จึงไม่ควรที่จะเล่นต่อหน้าคนหมู่มากเป็นอันขาด โดยเฉพาะคนรู้จักมักคุ้น อย่างเพื่อน เพราะอาจจะเผยธาตุแท้ของสมองน้อยๆมาโดยไม่รู้ตัวก็ได้ หรือรู้ตัวเขาก็รู้กันทั้งบาง เฮ้อ....

เป็นอีกหนึ่งเกมที่ผมชอบคลิกมาเล่นเมื่อไม่รู้จะทำอะไรอยู่เป็นประจำ เล่นเพลินๆฆ่าเวลาได้อย่างสบายอารมณ์ แต่อย่าถามถึงแต้มที่ทำได้สูงสุดละกัน อายเขา ..... คริ คริ

ถ้าพูดถึงเกมในมือถือที่ผมนิยมเปิดเล่นฆ่าเวลามากที่สุดเมื่ออยู่ข้างนอก คือเกมโบว์ลิ่ง ซึ่งเป็นเกมจาวาที่ติดมากับเครื่องที่ผมใช้อยู่ในปัจจุบันนี่เอง ด้วยความที่ผมก็นิยมชมชอบในกีฬาชนิดนี้อยู่ไม่น้อย แต่เนื่องจากในสนามจริงมักเป็นผู้พิทักษ์ความสะอาด(ของท่อ) อยู่บ่อยครั้ง จึงมาแก้มือในเกมมือถือแน่ละ ผลที่ได้ก็คือสไตรค์นับครั้งไม่ถ้วน (ขอคุยหน่อยละกัน) แต่ถ้าถามว่าการเล่นสไตรค์ช่วยให้ฝีมือในการไปเล่นที่สนามจริงดีขึ้นมั้ย คงต้องตอบได้คำเดียวว่า ไม่ช่วยอะไรสักนิดเลยยยย

เป็นเกมออนไลน์เพียงไม่กี่เกมที่ผมได้มีโอกาสเล่น เนื่องจากว่าผมชอบเกมแบบออฟไลน์มากกว่า แต่เนื่องจากความหลงใหลในเกมเต้น สมัยเพลย์สเตชั่น1 เป็นทุน พอโสตประสาทได้ยินถึงกิตติศัพท์ของเกมออดิชั่น จึงเกิดความอยากลองขึ้นมาซะดื้อๆ สุดท้ายก็กลายเป็นติดอกติดใจอย่างจัง ช่วงนั้นที่เล่นนี่เกือบถอนตัวไม่ขึ้นเหมือนกัน นั่งหน้าคอมมันทั้งวัน เล่นแต่ออดิชั่น แต่ตอนนี้หายจากอาการนั้นไปโดยปลิดทิ้งแล้ว และก็ไม่กล้ากลับไปเล่นอีก กลัวจะติด เลยกลับกลายเป็นว่ามานั่งเล่นบล็อกแทนอยู่จนทุกวันนี้

เป็นอีกหนึ่งเกมที่ได้เล่นด้วยความบังเอิญ เรื่องของเรื่องคือตอนไปทำโครงงานบ้านเพื่อนสมัยประถม ระหว่างทานข้าว มันก็ไปเปิดคอมเพื่อที่จะเล่นซิม (ช่วงนั้นมันติดงอมแงมเลยทีเดียว) เราก็ไปนั่งดูมันเล่น ดูไปดูมากลับกลายเป้นว่าเป็นแย่งมันเล่นซะงั้น ดีนะที่มันไม่ถือสา ปล่อยเราเล่นไปจนโครงงานไม่ต้องได้ทำกันพอดี ก็เลยชอบตั้งแต่นั้น และก็ไปควานหาแผ่น(เถื่อน) มาเล่นต่อ ก็สนุกดี ได้ใช้สมองและจนตนาการสุดๆ ทำให้ช่วงนั้นกระปี้กระเปร่าเฟรชชี่อยู่สักพัก แต่พอเล่นๆไป กลับเบื่อซะอย่างนั้น ก็เลยหยุดไปซะดื้อๆเลย จนปัจจุบันก็ยังไม่ได้หยิบมาเล่นอีกครั้งสักที

ถ้าจะพูดถึงเกมอีกแยวที่ผมเล่นแล้วคนอื่นต้องอาจจะขอคารวะได้ ก็คือเกมแข่งรถ ไม่รู้ว่าเป็นพรสวรรค์รึเปล่านะ เวลาไปเล่นเกมประเภทที่ต้องแข่งขับขี่ยานยนต์ทีไร ดั๊นเข้าวินซะทุกเกมไป (อันนี้ไม่ได้โม้) และถ้าพูดถึงเกมแข่งรถที่ทำได้ประทับจิตประทับใจผมมากที่สุด ก้คงต้องยกให้ Need For Speed เลย ถึงแม้ว่าผมจะได้เริ่มเล่นที่ภาค 2 ในเครื่องเพลย์2 ก็ตาม แต่มันก็ทำให้ผมคลั่ง และตามเล่นต่อที่ภาค Most Wanted ด้วย แต่ที่จะดูเซ็งอยู่อย่างหนึ่งคือ ต้องการมาเป็นผู้ร้าย ขับรถหนีตำรวจซะอย่างนั้น ทั้งที่ตัวจริงช่างต่างราวฟ้ากับเหวซะเหลือเกิน (อ้วกๆๆๆๆ)

ถ้าพูดถึงเกมจีบสาว หลายคนอาจจะนึกถึงเกมฮาร์เว็ด มูน แต่สำหรับผมกลับชอบ และนึกถึงเกมโทคิมาคิ ซะอย่างนั้น ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะว่าผมชื่นชอบแนวสไตล์คิกขุอาโนเนะของเกมนี้ก็ได้มั้ง ก็เลยชอบแบบไม่มีเหตุผลหรือทฤษฎีใดๆมารองรับ ที่สำคัญตัวเอกของเกม (คือผู้เล่น) หน้าตาดูหล่อเลยทีเดียว แหมช่างเหมือนตัวจริงเสียนี่กระไร (อ้วกๆๆๆๆๆ)

ใครไม่รู้จักเกมนี้ อาจจะถูกเหยียดได้ว่า ไปอยู่ที่ไหนมา เพราะเกมนี้ถือได้ว่าเป็นเกมยอดฮิต และรู้จักกันไปทั่วโลก และอาจจะเป็นเพราะว่าเกมนี้ถูกบรรจุมาในยุควีดีโอเกมกำลังฟีเวอร์ใหม่ๆ เลยก็ได้มั้ง ทำให้ผมออกจะชื่นชอบเกมนี้เพราะเล่นเกมนี้มานาน จนเคลียร์ไปหลายรอบแล้ว ความคลาสสิกของเกมก็คงอยู่ในที่การเก็บเห็ด หนีพวกสัตว์และพืชแปลก และก็การกระโดดข้ามสิ่งต้องโทษเหล่านั้น หรือพวกช่องว่างระหว่างเขา อะไรประมาณนี้ แต่ปัจจุบันตัวละครมาริโอ ถูกนำไปใช้ในเกมรูปแบบอื่นๆบ้าง เช่นเกมแข่งรถ เป็นต้น (เท่าที่เคยเห็นมาอะนะ)

ถ้าพูดถึงตัวละครของเกมที่ผมชอบมากที่สุด ก็คงหนีไม่พ้นตัวละครในเกมบอมเบอร์แมน ชอบมากๆๆ ถึงขนาดหาซื้อตุ๊กตาตัวละครมาไว้ในครอบครองเลย คิดดูละกัน เกมนี้จะสนุกมาก ถ้าเล่นหลายๆคน แต่ถ้าเล่นกับคอม ผมมักจะแพ้ และพาลว่าคอมโกง แต่ถ้าเล่นกับคนอื่นแล้วแพ้ ก็พาลใครไม่ได้ (อ๋อ อย่างนี้นี่เอง)

สิ่งที่ผมชอบอีกอย่างนึ่งในเกมนี้ คือการวางระเบิดให้ฝ่ายตรงข้ามเกรียม ยิ่งถ้าเล่นกับเพื่อน และเพื่อนถูกผมซัดเข้าให้แล้ว จะยิ่งสะใจเป็นทวีคูณเชียวหละ (ออกแนวเก็บกดเนอะ)

และนั่นก็คือเกมที่ผมชอบเล่นมากที่สุด และบ่งบอกถึงรสนิยมของผู้เล่นได้เป็นอย่างดี (อายจัง...) ฝากไว้ท้ายบล็อกก็เล่นกันนะครับ ว่าเกมไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต เล่นได้ก็เลิกได้ เล่นเพื่อผ่อนคลายดีกว่านะครับ อย่าเล่นเอาเป็นเอาตาย เดี๋ยวจะได้ตายจริงๆ จะหาว่าไม่เตือน

ส่วนผู้รับ Tag รายต่อไป เอาให้เจ้าเดิมละกัน

หญิงแพร รับไปหน่อยนะ (http://rei-zero.exteen.com)

ส่วนคนอื่นๆก็เอาไปทำกันบ้างนะครับ จะได้แหล่มกันทั่วๆ แต่ถ้าขี้เกียจก็ไม่เป็นไร แล้วแต่ความสมัครใจนะค้าบบ

ประชาธิปไตย เราไม่ปิดกั้น และบังคับสิทธิของใครครับ !!!