บอมเบย์บล็อก รายสะดวก

มาต่อกันเลยนะครับ จะได้จบเอนทรีรับน้อง ฉบับเบญจภาคกันซะที....

เหมือนเดิมครับ โปรดอ่าน ปล. (ย่อมาจาก ปฐมลิขิต) ก่อนอ่านเอนทรีนี้ ::
1.PET = Pre Electrical Technicial นะครับ ห้ามแปลเป็นอื่นใดไปจากนี้โดยเด็ดขาด!!!!
2. บุคคลใดที่รู้สึกโกรธเคืองที่ถูกนำมาแซวผ่านบล็อกนี้ ก็ขอให้ช่วยอโหสิกรรม ถือซะว่าให้บุญให้ทานเจ้าของบล็อกตาดำๆด้วยละกันนะครับ
3. กรุณาอย่านำภาพในบล็อกนี้ ไปทำซ้ำ ดัดแปลง แก้ไข เพื่อให้เกิดความเสื่อมเสีย หรือสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้ใดนะครับ
4. ขอบคุณน่านนะ ที่เข้ามาเมนท์ให้ (เมนท์ข้ามโลกซะด้วย 555+) สงสัยกุ่ยแนะนำชัวร์ แล้วคงได้เจอกัน
5. บางมุกที่นำมาเล่นในเอนทรีนี้ อาจจะแป้กได้ ถ้าคุณไม่เคยชมภาพของวันก่อนหน้านี้ ดังนั้น เพื่อความสนุกสนานในการชม โปรดชมของสามวันแรกให้ครบถ้วนเสียก่อนนะครับ ส่วนลิงค์ทำไว้ที่ด้านท้ายเอนทรีนี้แล้วครับ

ปกติแล้ว การรับน้องที่จัดขึ้นทุกปี ทางสถาบันจะให้เวลา 10 วัน ในการจัดกิจกรรม (คือ 2 สัปดาห์) แต่เนื่องจากเมื่อปีที่แล้ว จนมาถึงปีนี้ สถาบันได้ให้เวลาและอนุญาตให้มีการจัดกิจกรรมรับน้องเพียง 5 วันเท่านั้น สองวันท้ายของการรับน้อง คือวันที่ 4 และวันที่ 5 จะโอนมอบให้รุ่นพี่ๆ คือ ปี3 (รุ่น 18) และซีเนียร์ (รุ่น 17 ขึ้นไป) เป็นคนรับ ซึ่งแน่นอนว่า เอนเตอร์เทนของรุ่นพี่ๆเข้า ก็อลังการงานสร้าง สนุกสนานกว่ารุ่นของปี 2 อย่างแน่นอน เนื่องจากประสบการณ์อันแก่กล้าของพวกพี่ๆเค้านั่นเอง

แต่ขณะเดียวกันความดิบ โหด และความน่าสะพรึงกลัว ของพวกพี่เชียร์ ก็หนักหน่วงกว่าของปี 2 อยู่นัก ดังนั้น น้องๆจึงต้องใช้ความพยายามมากกว่าเดิม ที่จะต้องแสดงความสามัคคี และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ของรุ่นน้องๆ ออกมาให้รุ่นพี่เห็น ถึงแม้ว่า รุ่นของปี 2 จะรับน้อง เป็นรุ่น 20 แล้วก็ตาม แต่ถ้ารุ่นอื่นๆ ที่สูงกว่ารุ่นของปี 2 ไม่ให้ หรือไม่เห็นพ้องด้วย ก็แทบจะไม่มีค่าอะไรเลยกับสิ่งที่น้องๆได้จากพี่ปี 2 ไป ซึ่งอาจเรียกได้ว่า เป็นรุ่นโดยไม่สมบูรณ์ ซึ่งสิ่งเหล่านี้แหละ จะเป็นตัวพิสูจน์ของพวกน้องๆว่า น้องจะมีความอดทน ทำสิ่งที่น้องต้องการ ด้วยการแสดงพลังความเป็นรุ่นของน้องให้ชนะใจพวกพี่ๆเขาได้หรือไม่

สิ่งกิจกรรมที่เกิดขึ้นในวันที่ 4 นั้น ก็เป็นหน้าที่ของพี่ปี 3 (รุ่น 18) ในการเข้ามาเอนเตอร์เทน สร้างความสนุกสนานแน่นอน ซึ่งปีนี้ พวกพี่ๆเขาก็เต็มที่จริงๆ ถึงแม้ว่าพี่ตี้ (ประธานเอนเตอร์เทน 18) จะไม่ค่อยออกลีลา เหมือนปีที่มารับรุ่นผมก็ตาม (แอบผิดหวังเล็กน้อย)

ส่วนไฮไลท์ของงาน ก็คือช่วงที่พี่เชียร์ลง ก็โหด ดิบ ได้สมความเก๋า ทำเอาน้องผู้หญิงหลายคนเสียน้ำตาไปเพราะความกดดัน แต่ถึงกระนั้นก็เป็นที่คุยกันลับหลังของพวกรุ่น 19 ขึ้นไปว่า ขนาดน้องๆ เจอโหดขนาดนี้แล้ว ดูเหมือนน้องๆจะยังไม่สะทกสะท้านอะไรเลย ไม่รู้ว่าน้องคิดอย่างนั้นจริงๆรึเปล่านะ

บทสรุปของวันนั้น หลังจากที่กิจกรรมทุกอย่างผ่านไป พี่ๆรุ่น 18 ก็ให้รุ่นกับน้อง และก็เปิดตัวเชียร์รุ่น 19 ซึ่งวันนั้นจะเป็นวันเดียว ที่น้องๆจะได้เห็นพี่เชียร์ มาเต้นแร้งเต้นกา ให้น้องเห็น ใครที่พลาด หรือไม่ได้สนใจดูในวันนั้น น้องจะเสียใจไปอีกนานเลยทีเดียว 555+

ส่วนภาพที่มาฝาก ส่วนใหญ่เป็นภาพถ่ายจากมุมสูง จึงไม่ขอบรรยาย หรือแซวนะครับ ลองจินตนาการเอาเองละกัน...

และแล้ว น้องๆก็แยกย้ายเดินทางกลับบ้าน เพื่อเตรียมรับภารกิจอันแสงหนักอึ้ง ของน้องๆ ในวันรุ่งขึ้น...

เดินทางมาถึงวันสุดท้ายแล้ว และก็เป็นธรรมเนียมปฏิบัติทุกปี ที่พี่ซีเนียร์ (พี่ที่จบปี 3 ไปแล้ว) จะเป็นผู้มาสร้างความสุข และบททดสอบถึงความเป็นรุ่น ของน้องๆ ในห้วงเวลาใกล้ๆกัน และก็ถือเป็นวันสำคัญในการแสดงถึงพลังของน้องๆ ให้รุ่นพี่เกิดความเชื่อมั่น และรับน้องมาเป็น PET อย่างสมบูรณ์ ซึ่งถ้าน้องพลาดโอกาสในวันนี้ไป ก็อาจจะไม่มีโอกาสให้น้องได้แก้ตัวเลยก็ได้ ซึ่งนั้นก็ตามแต่ซีเนียร์โดยแท้

กิจกรรมในวันสุดท้าย ก็ยังคงไม่มีอะไรแตกต่างจากวันอื่นๆนัก อาจจะต่างในเรื่องสถานที่ เพราะวันสุดท้ายเรามาจัดกิจกรรมที่สนามบอลคณะวิศวะ และต่างตรงที่น้องได้เจอพี่ซีเนียร์มารับ แทนที่จะเป็นพี่ปี2 ที่น้องคุ้นหน้า และแทบจะไหว้กันทุกครั้งที่เจอกัน ขนาดอาจารย์เดินผ่านมาน้องยังไม่ยอมไหว้เลย แต่กลับหันมาไหว้รุ่นพี่ซะงั้น

โดยช่วงที่สำคัญที่สุดของกิจกรรมในวันนี้ก็คือช่วงที่เชียร์ซีเนียร์ลงนี่เอง สิ่งเดียวที่พี่รุ่น 18 กับ 19 จะทำได้ก็คือคอยช่วยน้องเพื่อให้ซีเนียร์ยอมรับน้องให้ได้เร็วที่สุด ถึงแม้จะต้องแลกกับการปีนเกลียวเชียร์ซีเนียร์ก็ตามที แต่น่นก็ไม่ใช่ตัวแปรสำคัญที่จะทำให้น้องได้รับการยอมรับเท่ากับพลังของรุ่นน้องเอง

ผลสรุป ถึงแม้มันจะไม่แฮปปี้เอนดิ้ง คือรุ่นซีเนียร์ยังไม่เอาพวกน้อง แต่ก็คงต้องบอกว่า สำหรับ 5 วันที่ผ่านมา ถึงแม้ว่าพลังภายในรุ่นของน้อง จะยังไม่เต็มขั้น แต่สิ่งหนึ่งที่น้องคงจะได้จาก 5 วัน คงจะมีค่า สำหรับให้น้องได้เก็บไปใช้ในห้วงเวลาที่น้องจะได้ใช้ชีวิตภายในสถาบันแห่งนี้

และใช่ว่า การรับน้อง จะมีแต่รุ่นน้องเท่านั้นที่ได้ แต่รุ่นพี่ๆเอง ก็ได้จากกิจกรรมนี้ไปมากโขเช่นกัน

รู้สึกจะซาบซึ้งมากไปหน่อยละ ไปขำๆปิดท้ายกิจกรรมรับน้องดีกว่า....

คำเตือน : การแซวซีเนียร์ เป็นการเสี่ยงต่อสวัสดิภาพของเจ้าของบล็อก ดังนั้นเจ้าของบล็อกจึงขอเผ่นก่อนละคร้าบบบ บั๊บบาย......

Related Link ::
เว็บไซต์ของน้อง (ว่าที่) รุ่น 20 ครับ
ภาพรับน้อง (ว่าที่) PET20 วันแรก
ภาพรับน้อง (ว่าที่) PET20 วันที่สอง และ สาม