Aha. กลับมานั่งหน้าจออีกครั้ง หลังจากที่กระผมเพิ่งจะสอบเสร็จไปได้สองสามวัน ซึ่งก็เพราะการสอบ ประกอบกับภาระหน้าที่ที่นอกเหนือจากการเรียน (ศึกษาภาษาPHP กับ Java อย่างบ้าคลั่ง) ทำให้ผมต้องหายจากการเขียนบล็อกที่ด้อยเรื่องคนเข้าดูไปบ้าง แต่ผมก็ยังคงแวะเวียนมาด้อมๆมองๆมันและบล็อกของพี่ๆชาวเอ็กซ์ทีนอย่างสม่ำเสมอมิเสื่อมคลายนะขอรับ

สาธยายจั่วหัวไปซะยืดยาว มาเข้าเรื่องกันดีกว่า หลังจากที่ผมหายไปยาวๆอย่างนี้ ถ้าจะมาหน่อมแน้ม เขียนแค่บรรทัดสองบรรทัด ก็ดูจะไม่เข้าที ก็เลยขอร่ายยาวด้วยการรวบเรื่องงี่เง่า ที่เจ้าของบล็อกขอรับประกันความยาวที่หาเนื้อไม่ค่อยได้ โดยเอาความงี่เง่าของตัวเองเป็นประกันเลย

การสอบอันงี่เง่า(หรือคนสอบงี่เง่ากันแน่)

คงไม่ใช่แต่ผมคนเดียวหรอกนะครับ ที่ได้พบปะกับ Midterm Festival ในช่วงกลางปีแบบนี้ ผมเชื่อว่าหลายๆคนก็ไม่หลุดรอบเทศกาลนี้ไปเช่นเดียวกัน หลังจากชีวิตได้ลัลล้ามานาน พอถึงเวลาจวนตัวใกล้สอบทีไร บรรยากาศที่ผมไม่พึงปรารถนานัก เช่นการต้องมานั่งอ่านหนังสืออย่างคร่ำเคร่ง จัดระเบียบเวลาตัวเองใหม่อย่างกับทหารเกณฑ์ ฯลฯ มันมักจะมาเยือนหลีกเลี่ยงไม่ค่อยได้ ซึ่งหลังจากจำศีลมาเต็มที่ ก็ได้เวลาปล่อยของออกมาสำแดงฤทธิ์ ซึ่งมันก็ผ่านพ้นไปได้อย่างสะบักสะบอม...

วิชาแรกของผมคือคอมพิวเตอร์ โอ้ พระเจ้ายอด มันจอร์จจริงๆเลย ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ ทำให้วันแรกของการสอบ มันเป็นการเปิดประตูสู่สวรรค์อย่างเห็นได้ชัด แต่หารู้ไม่ว่าเจ้ากำลังก้าวเข้าสู่ประตูนรกต่างหาก 555+

วันที่สองของเทศกาล ไม่มีอะไรให้ผมต้องคิดมาก เพราะต้องไปเรียนรด. เลยไม่มีสอบ แต่ก็เป็นอะไรที่ผมมีความสุขมากๆ เพราะคนไปแค่ 70 กว่าคนเอง จากทั้งกองร้อย 210คน โอ้ยยย มันยอดอะไรเช่นนี้

วันที่สามของเทศกาล มันเหมือนเป็นการเริ่มปูทางสู่นรกอย่างแท้จริง เพราะวิชาแรกที่ต้องเผชิญหน้ากับมันคือ อังกฤษ โธ่ ทำไมเราต้องมาสอบภาษาที่ไม่ใช่ภาษาพ่อ ภาษาแม่ด้วยเนี่ย แต่เอาเถอะเผื่อจะได้ดังไกลไปถึงฮอลลีวู้ด กับเขาบ้าง ซึ่งผลที่ออกมาก็พอทำใจได้ เพราะทำไม่ได้แค่ช่วงศัพท์ช่าง ศัพท์เทคนิคเท่านั้นเอง ส่วนgrammar กับ situation พอเอาสีข้างถูไปได้บ้าง แต่หลังจากสอบอังกฤษเสร็จ ก็มาสอบเขียนแบบต่อตอนบ่ายสาม เอาละซิ พอใกล้ๆจะสอบ ฟ้านี่ครึ้มมาเชียว แถมมีเสียงฟ้าร้องอีกต่างหาก สร้างความสยองอย่างยิ่งยวด และผลออกมาก็แบเบอร์ตามคาด วงจรนี่แทบด้นกันสดๆในห้องเลยทีเดียว แถมอัตนัย5ข้อ ก็ไปขุดถามมาจากไหนก็ไม่รู้ ไอ้ตอนบอกแนวข้อสอบบอกว่า เนี่ยไปอ่านในหนังสือมาเลย ออกในหนังสือนี่แหละ แต่ขอโทษครับ ต่อให้เอาหนังสือไปเปิดตอนสอบ ก็คงยากที่จะหาคำตอบไปใส่ได้ เพราะมันไม่มีไงครับพี่น้อง เจ๊งส้นตีนจริงๆ!

วันที่สี่ เริ่มที่คณิต ซึ่งอันนี้กระผมว่ามันก็ไม่ยากเว่อร์อะไรนัก ไอ้ข้อที่ทำไม่ได้ ผมก็ยอมรับโดยดุษฎีว่าไม่ได้เตรียมมาแน่นพอ , ไทย อันนี้ของถนัด ไม่ขอโม้มากมายนัก แต่พูดถึงๆไทยแล้ว มีเรื่องขำๆมาเล่าครับ คือว่า มันมีอยู่ข้อหนึ่งเขาให้รูปประโยคมา แล้วให้เราแก้ไขประโยคโดยตัดข้อบกพร่องของประโยคออกไป เช่น ใช้คำกำกวม มีตัวย่อ มีคำสะกดผิด ใช้สันธาน บุพบทไม่ถูก อะไรประมาณนี้ แล้วทีนี้มันมีอักษรย่อ คือ ขรก. ผมเองก็ไม่ได้ติดใจอะไรเลยเพราะรู้อยู่แล้วว่ามันย่อมาจากอะไร แต่พอออกจากห้องสอบ เห็นเพื่อนบ่นกันให้แซด ว่า ขรก. ย่อมาจากอะไรกันนะเพื่อนๆ เอ้า เวรกรรม กลายเป็นงั้นไป และด้วยจินตนาการทางด้านนิติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ของเขา เขาตีความคำว่า ขรก. ว่า ขบวนการร่างกฎหมาย! คิดได้ไงเนี่ย

วันที่ห้า ก็มีสอบฟิสิกส์ ซึ่งอันนี้ก็ไม่ต่างจากคณิตเท่าไหร่เลย ตอนบ่ายก็เป็นเซมิคอนดักเตอร์ อันนี้ก็พลิกล็อกเป็นเจ๊ติ๊นากันเลยทีเดียว คืออ่านอะไรไม่ออกเลย อะไรไม่อ่านมันโผล่มาพรึ่บ!

หลังจากโม้ถล่มทลายก็เดินทางมาถึงวันสุดท้ายของเทศกาลนะครับ วันที่หก เป็นวันที่ผมจะต้องสอบวิชาเคมี โอ้ พระเจ้า ผมไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผมจะทำมันได้เกือบทุกข้อเลย ช่างเป็นพรจากสวรรค์ที่ส่งมาประทานให้เด็กหนุ่มงี่เง่าตัวเล็กๆบนพื้นพสุธาคนนี้โดยแท้ นับว่าเป็นการปิดฉากของเทศกาลอย่าง Happy Ending จริงๆ วะ ฮะ ฮ่า....~~~

งี่เง่าอลหม่าน บ้านเอเอฟ