บอมเบย์บล็อก รายสะดวก

ในการสอบซ่อมวิชาห้องสมุด ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จากโรงเรียนใจกลางกรุงเทพมหานคร มีภารกิจง่ายๆ คือ ให้นักเรียนตั้งคำถาม และ คำตอบเอง โดยที่คำถาม และคำตอบนั้น จะต้องบอกแหล่งอ้างอิงได้ ว่ามาจากหนังสือเล่มใด และคำถาม คำตอบนั้น จะต้องมีเนื้อหาสอดคล้องกับ 1 ใน 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ในระดับที่ท่านศึกษาอยู่ จำนวนทั้งหมด 30 ข้อ โดยแหล่งอ้างอิงของแต่ละข้อนั้นจะต้องไม่ซ้ำกัน

และนี่คือผลลัพธ์ บางส่วนที่ได้รับกลับคืนมา...

^ 3 ภาพนี้ อยู่ในกลุ่มสะกดคำผิด ความจริงมันไม่น่าจะเกิดขึ้นได้เลย หากอ้างอิงมาจากหนังสือจริงๆ 

.

.

^ เพิ่งจะทราบว่า สมการนั้น มีค่าเท่ากับ รูปสี่เหลี่ยม

.

.

^ 2 ภาพ นี้คือตัวอย่างของคำถาม(?) ที่่อ่านกี่ทีๆ ก็งงว่า สรุปแล้ว เขาต้องการคำตอบอะไรจากคำถามกันแน่
การใช้ยาอย่างถูกต้อง , คิดเลขได้ คิดเลขเป็น หรือ พระราชาให้อภัยใคร? ยังไง?

.

.

^ ภาพนี้ เขาถามว่า พ่อขุนรามคำแหงมหาราชชื่ออะไรครับ คำตอบที่เขียนไว้คือ พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ สงสัยหนังสือที่ถูกอ้างอิงคงจะห่วยแตกเองสินะ

ผมต้องเข้าใจเสียใหม่แล้ว ว่าเขาคือคนคนเดียวกัน

.

.

^ นี่หรือคืองานสอบซ่อม คิดจะแก้คำผิด ก็ละเลงปากกาทับซะอย่างนั้น และก็มีเรื่องฮาๆอยู่นิด คือ คนนี้ตั้งคำถามว่า สุนัขเขียนเป็นภาษาอังกฤษว่าอย่างไร (ซึ่งไม่น่าเอามาถาม เพราะเป็นคำศัพท์ระดับอนุบาล)  สักพักมีอีกคนเอามาส่ง ก็ตั้งคำถามย้อนกลับ เหมือนเขียนเพลงแก้ ว่่า Dog แปลว่าอะไร

.

.

^ ♪ มันผิดจนเกินอภัย มันมากไป มากไป หัวใจมันบอก... ♪

.

.

ปีหน้าได้ข่าวว่า จะได้เรียนฟรีกันถ้วนหน้า ก็กลัวแต่ว่า จะไม่พ้นคำที่เขาว่าไว้ ว่า ของฟรีและดี มันไม่มีในโลกครับ แต่เอาเถอะ เศรษฐกิจแบบนี้ ของฟรีใครๆก็ชอบครับ ไม่ว่ากัน

ไอ้หวังจะให้มาดูคุณภาพของเด็ก กับมาดูเรื่องหลักสูตร ก็คงจะยาก เพราะขนาดไอ้เรื่องวิธีสอบเข้าระบบกลาง ยังตกลงกันไม่ได้ แทบจะเปลี่ยนกันปีต่อปีเลย

โอกาสเป็นของคนที่พร้อมเสมอ คงจะใช้ได้ดีที่สุด

เข้าใจแล้วครับว่า ทำไม คุณพี่อาจารย์ไม่ใช่อาจม กับเฮียเอ็ดดี้ ถึงมีเรื่องนักศึกษาปริญญาตรีฮาๆ เีอามาให้อ่านอยู่บ่อยๆ

มันผ่านกระบวนการมาแบบนี้นี่เอง

กู่ไม่กลับ...

ว่าแต่เขาอิเหนาเป็นเอง...

ฝนตกขี้หมูไหล...

ได้คืบจะเอาศอก ได้ศอกจะเอาวา...

แพ้เป็นพระ ชนะเป็นมาร...

ผมละกลัวเสาร์ อาทิตย์นี้จริงๆ

ปิดประตูตีแมวดีไหม เมี้ยววววว